คุญหญิงเจ 的个人资料··¤(`×[¤ Seraph ¤]×´)¤··照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
··¤(`×[¤ Seraph ¤]×´)¤··«I know I can, Be what I want to be, If I work hard at it, I'll be where I want to be» |
|||||||||
10月21日 ขอสักนิดคือว่า...
ไม่ได้ up date space, so long time. ก็ได้ฤกษ์ได้ยามมาบอกเล่าเรื่องราวกัลแล้ววววนะจ๊ะ
ช่วงที่ผ่านมาเนี่ยก็ไม่ได้ล้มหายตายจากโลกเกือบจะกลมนี้ไปไหนหรอก
ชั้นแค่ไม่ว่าง ไม่ว่าง แล้วก็ไม่ว่าง
ชีวิตนี้ช่างวุ่นวายและสับสนมาก
เรียนทุกวันมันก็น่าเบื่อ เพราะมันต้องเอาใจใส่อะไรอีกต่างๆ นานา
เรียนก็ยาก
แล้วก็หนักอีกด้วย หนักในที่นี้ไม่ได้หมายถึงน้ำหนักแต่หมายถึงหนักอกหนักใจ 555+
ทุ่มเทไปมากแต่มัยเกรดไม่ดี ก็ไม่รู้
คืออย่างว่าแหละ ไม่ชอบวิตามินซี ไม่ว่าจะกรณีใดๆ
ชั้นชอบนกมากกว่าเพราะว่ามันบินได้ กร๊ากกกกก เกี่ยวไรกัน
ชั้นเบื่อมาก บางทีก็อยากอยู่คนเดียว คิดอะไรไปเรื่อยๆ เพราะมันไม่ได้ไปทำร้ายใคร
ปิดเทอมเนี่ยก็ได้ไปเที่ยว ตจว. ก็ไม่ได้ซื้ออะไรมามากมายนักหรอก
ของฝากก็ไม่ได้ซื้อเพราะอย่างว่าแหละ...มันไม่มีไรน่าซื้อเล้ย
เออ...เซ็ง
ใกล้จะเปิดเทอมแล้วเนี่ย
ฤดูหนาวซะด้วย ฤดูนี้มันช่างน่าเศร้า และ เหงา มากกกกกก
คิดถึงเพื่อนๆ จังเลย ไม่ว่าจะเพื่อนเก่ารึเพื่อนใหม่ที่รู้จักันเมื่อตอนอยู่ปี 1
มันเหงาจริงๆ นะ
ไม่ชอบความรู้สึกนี้เลย เพราะมันช่างอ้างว้างและโดดเดี่ยว ไม่รู้จะเม้าท์กะครายยยย แบบว่าเห็นตัวเป็นๆ อ่ะ
ไม่ได้โทรหาเพราะชั้นต้องเก็บตังค์ไว้โทรยามฉุกเฉิน อีกอย่างกูงก
เหนื่อย+เหงา+อ้างว้าง+โดดเดี่ยว
จะ comment รึป่าววะ เพื่อนกรู
ยิ่งนับวัน เวลาส่วนตัวก็เหลือน้อยลงอยากอยู่คนเดียวสักพักนึงจะได้มั้ย*ขอเถอะนะ*5月29日 ไปแม่สายมา 555+ใกล้เปิดเทอมละ
เซ็งเป็ด
2-3 วันก่อน รู้สึกว่าอยากอยู่บ้านต่อไป ไม่อยากกลับ มอ เพราะอะไรนะเหรอยะ
อย่างแรก ไม่อยากไปใช้ชีวิตเดิมๆ กูอยู่ใช้ชีวิตเดิมๆ ของกูอยู่ที่บ้านดีกว่า
อย่างสอง ไม่อยากไปเจอใครต่อใคร เด๋วปากหมาไปด่าเค้า
อย่างสาม ไม่อยากเบื่อหน้าของคนบางคน
อย่างสี่ ไม่มีคนเอาใจ ประการที่สี่นี้สำคัญมากๆ
ไม่ใช่ว่าไม่อยากจะเจอเพื่อนฝูง มิตรอันเปนที่รักยิ่งนะ บอกไม่ถูกหว่ะ
วันที่กูไปแม่สายกะเพื่อนๆ อ่ะ
โครตแมร่งมีความสุข
สนุกสนาน
22/05/06 นัดกะทัยแล้วก็หม่ำ ที่ท่ารถ 10โมง กูไป10โมงกว่าๆ ไปช้าเพราะมัวแต่เปลี่ยนเสื้อผ้า 555+ อีกอยากบ้านไกล 666+
ก็นั่งรถเมลล์ไปอ่ะ สนุกดี (แอบชอบอยู่ลึกๆ) ไม่ได้เจอเพื่อนซะนาน ก็คิดถึงเปนธรรมดา ก็คุยๆ กันไป ไม่อยากจะบอกไอ้หมิวนั่งหลับข้างๆ ชายแปลกหน้า
แล้วก็เสร่อลืมโทรหาไอ้ชมพู่อีก 555+ ฟายแสรด เสือกหลับเพลิน
พอไปถึงก็โทรหาเพื่อนบิน ชวนเพื่อนบินไปฝั่งท่าขี้เหล็ก มานก็ไม่ปฎิเสธ ก็ดีละ
คิดดูดิ แมร่งแสรด ให้พวกกูเดินตามรถมัน คิดดู
พอไปถึงฝั่งโน้น เพื่อนบินก็พาไปแดกก๋วยเตี๋ยว ทางไปโครตน่ากลัว กูกลัวอยู่คนเดียวเพราะไม่ค่อยมีคนเดินผ่าน
พอแดกเสร็จก็เดินหาร้านซื้อของ อ้ายเชี้ย เดินตั้งแต่เที่ยงกว่าๆ ถึงประมาณ 4โมงเย็น เกือบๆครึ่ง
เมื่อยน่องมาก แต่แลกกะความสนุกกูยอมมมม
กูกะหมิวก็ไปเดินด้วยกัลลล ทัยกะเพื่อนบินก็ไปอีกทาง
กูกะไอ้หมิวเดินๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จนหาร้านที่ถูกใจได้ แต่ก็ราคาไม่ถูกใจ หาร้านใหม่ อี่ห่า เมื่อยโครต
หาๆๆๆๆๆๆ เปนเวลาโครตนานกว่าจะได้
กูได้กระเป๋าราคาแสนจะแพง แพงจริงๆอ่ะ กูยื่นต่อราคาน๊านาน จนมัน(คนขาย)รำคาญ มันก็เลยยอมมมในที่สุด
ยังไม่พอ กูกะไอ้หมิวออกจากร้านมันไปตั้งนาน แล้วกูสองคนบังเอิญเดินผ่านมาร้านที่กูซื้อ เสือกทักกูอีก อี่ห่า ทักกูเพื่ออออ
กูไม่เข้าใจว่าทำไมกูถึงหน้าด้าน ต่อราคาของจริงๆ
กูกลัวคนขายเค้าเอาตีนถีบยอดหน้ามากๆ เพราะปากกูนี่แหละ พูดไม่เคยจะดี 555+
หมิวก็ต่อของได้สุภาพดี ถือว่าสุภาพกว่ากูอ่ะ
ไอ้ทัยต่อของยังไงวะ ซื้ออะไรแต่ละอย่างแพงกว่าที่หมิวกะกูซื้อ
ไอ้บินจะมาซื้อลำโพง เสือกได้หนังเปน 10ๆ เรื่อง แต่ละเรื่องกูเคยดูเกือบหมด แถมยังไม่พอไม่สนุกอีก 55555555+
ยิ่งหนังที่ได้รางวัลนะ ไอ้ทัยบอกได้เต็มปากว่า เฮ้อ มันก็...บินต้องดูเอง กูรู้ว่าไม่สนุกเพราะทัยเคยบอก
ตอนเดินหาซื้อขนมหมี อี่ห่า ขายกล่องตั้ง 70 บาท ขอต่อเหลือ 60ไม่เอา เพราะกูอยากได้ 50บาท ช่างแมร่งกูก็เลยไม่ซื้อ
กูไม่อยากจะบอกว่าโง่มาก ซื้อกล่อง 60เนี่ยก็ดีละ เสือกไม่ซื้อ อี่หม่ำก็ไม่ซื้อ
กลับมาฝั่งไทย ขายกล่องตั้ง 80 ลดราคาไม่ได้อีก กูก็ไม่ซื้ออยู่ดีแหละ
พีเอส นะยะ
คิดถึงเพื่อนๆ จังเลย 6.4/2548
เมื่อไหร่จะได้เจอกันอีกวะ
ใช้เวลากะพวกมึงนี่ถือว่าไม่ได้สาระแต่กูมีความสุข
4月29日 เพื่อนเพื่อน...
คือคนแรกที่ทำให้เรารู้จักคนอื่น
เพื่อน...คือคนแปลกหน้าคนแรก...ที่ทำให้เรารู้จักความรัก
นอกเหนือจากคนในครอบครัว...ที่เรารักกันมาตั้งแต่เกิด
เพื่อน...โผล่หัวมาตอนโต...เป็นใครไม่รู้...แล้ววันหนึ่งเราก็รักมันได้
ฉันมองความรักเพื่อน...เป็นความรักที่น่าเคารพยกย่อง
แต่ต้องเป็นเพื่อนแท้ด้วยนะ..เพื่อน..จะรักกันแบบพอดีๆ
ไม่หวง...ไม่หึง...ไม่ต้องการอะไรตอบแทน...เรารักกันสบายสบายๆ
มีปัญหาปรึกษากัน...มีเรื่องเดือนร้อนช่วยกัน...
มีไรไม่สบายใจปรับทุกข์กัน
แต่ในขณะเดียวกัน...ต่างคนก็ต่างมีโลกของตัวเอง
เธอมีแฟนฉันไม่ว่า...เธอสนุกของเธอไป...
เราต่างยินดีในความสุขของกันและกัน
ไม่ต้องมาเจอกัน...ก็ยังห่วงกัน...คิดถึงกัน...
ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบของกันเสมอ
ถ้ามั่นใจว่าเจอเพื่อนแท้แล้ว...เชื่อเถอะว่า
ไม่ว่าจะห่างกันยังไง...เราจะถึงกัน
และเราจะไม่มีวันเลิกคบกัน...เพราะเธอไปมีเพื่อนใหม่...
ต่างฝ่ายต่างมีเพื่อนใหม่...ก็ยังเป็นเพื่อนกันได้...
มันเป็นความรักที่ไม่มีเงื่อนไข
คนบางคนบอกว่า...คุกยกับเพื่อนได้ทุกเรื่อง...
แต่คุยกับแฟน...กับพ่อแม่ได้บางเรื่อง
นี่แหละ...ที่มันเป็นความรักที่ประหลาด...แต่งดงาม
มันมี ความเข้าใจ..ไว้ใจ..เชื่อใจ..ในจุดสมดุล
อันนี้เอาให้พวกมึงทุกๆ คนเลย
คิดถึงพวกมึงจริงๆ นะ
และแล้วกูก็ได้อัพซะที
P.S
-คิดถึง...เบบบี้...เดียร์ มาริโอ และ หลวงพี่เท่ง อย่างแรง
3月3日 I'm*H-a-p-p-y*+ Really? Sweetie..I'm HappY
Really ?
Sweetie!
มีความลับจะมาเปิดเผย 555+
อย่างแรกกกกกกก ย้อนไปหลายๆ วันอ่ะ
我跟男朋友一起去 Chiang Mai 哈哈哈哈
ไปนอนคืนนึง โครตจะมีความสุข ที่ได้ไปเที่ยว เพราะกูไม่ต้องเปนห่วงอะไรมากมาย
แต่ตอนกลับอ่ะดิ แมร่ง very sad กูนั่งรถกลับมาคนเดียว เหงา เครียด เศร้า วุ้ย นั่งร่วมรถกะครายก็ไม่รู้
แต่ก็โอเค กูไม่ได้ไปนั่งเบียดไรกะใครเค้า
อ่อ...ส่วนวันนี้
กูได้ย้ายหอละ หุหุ
ย้ายของเข้าหอเอฟ 3 กูก็ย้ายเข้าเปนคนสุดท้าย
พอย้ายของออก กูก็ย้ายเปนคนสุดท้าย
คิดถึงหอเก่าที่เราเคยนอน จริง จริ๊ง
กูแอบเขียนชื่อกูกะรูมเมทสุดเลิฟไว้ด้วยแหละ
เนี่ยยยย..หอเอฟ6
โดยรวมก็ใช่ได้ค่อยข้างจะดี
แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเปนไง
โปรดติดตามตอนต่อไปนะจ๊ะ
จะบอกไรอีกก็ไม่รู้จำไม่ได้แล้ว
我想朋友.
我想同屋. +คิดถึงเบ๊บบี้ คิดถึงเดียร์+ เมื่อไหร่จะได้คุยกันอีกว๊า
我想 F3 209 哈哈哈. 2月5日 เซ็งกูคิดถึงพวกมึงมากๆ
เมื่อไหร่เราจะได้พบได้เจอกันอีก
กูอึดอัด
กูเบื่อ
กูเหนื่อย
กูเครียด
กูไม่ได้เปนตัวของตัวเอง
ทำไมกูต้องทำตามคนอื่น ทำไมไม่ทำตามใจตัวเอง
กูอยากให้พวกมึงมาอยู่ข้างๆ กู
เวลาที่กุท้อ พวกมึงก้ให้กำลังใจกู
เวลาที่กูร้องไห้พวกมึงก็มีอ้อมกอดไว้รอรับกู
กูใช้เวลาที่เหลืออยู่กะพวกมึงไม่คุ้มเลยแม้แต่น้อย
แต่กูก็ถือว่าโชคดีที่เกิดมาแล้วเจอเพื่อนดีๆ อย่างพวกมึง
กูอยากร้องไห้หว่ะ
我想6.4
我想你们
我爱你们 1月2日 HaPPy NeW YeaR 2007!! ลาก่อน 2006 ทำไมมันผ่านไปรวดเร็วอย่างงี้มีทั้งเรื่องดี
 เรื่องไม่ดี ที่เกิดขึ้นกะตัวกูแต่โดยรวมแล้วเหมือนกูจะจำไรไม่ค่อยได้มาก
จำได้แต่เรื่องดีๆ ซะส่วนหย่ายยยย ถ้าจะให้กูนึกว่ามันเปนเรื่องอะไร กูก็นึกไม่ออกหว่ะ
 แต่ทุกครั้งที่นึกย้อนกลับไป กูโครตจะ " Happy " ปีก่อนโครต HappY
 แต่ไม่รู้ปีนี้จะเหมือนปีก่อนรึป่าว
 โปรดติดตามตอนต่อไป   สวัสดี 2007ยังไม่ถึงเดือนนึงเลย กูก็รู้สึกแปลกๆ แล้วววว
เหมือนจะไม่ชอบเอามากๆ
 เหมือนกูจะไม่มีความสุขมากพอกับปีก่อนแต่ก็ต้องคอยดูต่อไปว่ามันจะเปนไปอย่างที่กูคิดไว้ป่าว
พอแค่นี้แหละ เซ็ง จับจิต
** เหมือนกูจะไม่ Happy **
 ไม่ว่าจะนานแค่ไหนกูก็ยังคิดถึงเพื่อนเก่าๆ แก่ๆ .4 เหมือนเดิม
ไม่ว่ากูจะเหนื่อย กูจะเบื่อ กูจะเซ็งมากแค่ไหน สันดานกูก็ยังเหมือนเดิม
กูอยากคุยกะพวกมึงแต่ไม่รู้จะคุยเรื่องไรดี นึกไม่ออกแสรด
ส่งรูปมาให้กูดูด้วยอยากเห็น
*** เออนี่ๆ ***
ปีใหม่นี้ขอให้พวกมึงได้ในสิ่งที่พวกมึงต้องการ
มีเงินแดกอยากเหลือเฟือ
มีสมองอันแสนชาญฉลาด
จงเจริญทุกๆ คนนะ ( เฉพาะเพื่อนกู )
 เลิฟ เลิฟ 11月29日 AH-HA  -*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-ตั้งแต่เปิดเทอมมา ทุกอย่างก็เหมือนเดิม ยกเว้นตัว "กู"ทำไม กู ถึงทำตัวแบบนี้ แบบที่ไม่มีใครคิดมาก่อน รวมทั้งกูด้วย
กูไม่รู้จะบอกพวกมึงยังไงดี เพราะกูค่อนข้างจะรู้สึกอึดอัดบ้างเปนบางครั้ง
อยากกลับไปอยู่ ม.ปลายจังเลย ถึงแม้จะไม่ได้อิสระอะไรอย่างนี้ ไม่ได้แรดไปไหนกับใคร
 กูกลัวคำว่า "เบื่อ กะ เหนื่อย" กลัวว่าเค้าจะพูด แต่ตอนนี้กูกลัวว่ากูจะเปนคนที่เริ่มพูดก่อนบางทีกูก็เหนื่อยนะ กับอีแค่เรื่องไม่เปนเรื่องอ่ะ ปวดกบาลสุดๆ
กูละดีใจมากมาย ที่มีคนมาหวงกู 555+เจ๊หม่ำหึงกู ฮิ้ว
กูรู้ว่ามึงไม่ชอบกับการกระทำของกู กูขอโทษจริงๆ
กูเคยบอกไปแล้วหนิ ว่ากูไม่เหมือนเดืมแล้ว "ช่างกล้ามากกว่าเดิม"
ถ้ากูเลือกได้ กูก็คงไม่ทำแบบนี้หรอก
ตอนนี้อยากพิมพ์อะไรตั้งมากมาย แต่ก็บอกอะไรไปมากกว่านี้ไม่ได้
เนี่ย...คนเรามีความอดทนจำกัด
ทนไม่ได้ก็ไป แต่ก็ไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุด
  คิดถึงทุกคนมากมายมหาศาล
Jay
7月17日 ส่วนหนึ่งของชีวิตใกล้จะสอบกลางภาคแล้วอ่ะ ยังไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือเลย :: ขี้เกียจ ::
กูเรียนที่ MFU 3 เดือนกว่าๆ ละ รู้สึกว่าความคิดที่มีต่อสถาบันนี้ได้เปลี่ยนไปจากที่ไม่ชอบเอาซะเลย ตอนนี้ชอบที่นี่มากๆ หมายถึงสภาพอากาศ ห้องเรียน คนรอบข้างค่อยว่ากันอีกทีนึง ก็มีทั้งชอบแล้วก็ไม่ชอบ จากที่เคยชอบกลายเปนไม่ชอบ จากที่ไม่ชอบก็ลืมความรู้สึกนั้นไปแล้ว จากคนที่ไม่ค่อยได้สนิทด้วย ไม่ค่อยได้พูดด้วยกลับกลายมาเปนพูดกันมากขึ้น เจอกันบ่อย ก็ดีแล้วหนิ.. เอาไงดีกับชีวิต เรื่องเรียนภาษาก็จีนเรียนยากอยู่แหละ ต้องขยันอ่าน เขียน พูด ฟัง แต่อันสุดท้ายน่าเปนห่วงเพราะแยกเสียงไม่ค่อยจะออก ภาษาอังกิดก็ไม่เท่าไหร่ พูดเหมือนง่ายแต่ไม่เลย มหาลัย กับ ม.ปลาย คนละเรื่องเลย มหาลัยต้องมีความรับผิดชอบสูง ซึ่งกูก็ไม่ค่อยจะมีกับเค้าซักเท่าไหร่ ต้องขยัน กูคิดถึงเพื่อนเก่ามากๆ บางครั้งกูก็สับสนตัวเองว่าทำอะไรอยู่ ว่าต้องการอะไร สนใจอะไร แต่ก็หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้
วันเกิดของอเล็กซ์ 14/07/2006 เราขอให้เธอมีความสุขมากๆ เมื่อไหร่อเล็กซ์จะมาประเทศไทยอีก
คิดถึงม.ปลาย
คิดถึงพวกมึงว้อย
รักมากมายมหาศาล 6月18日 อาร๊ายยยยฉันเหนื่อย
ฉันเพลีย
ฉันเบื่อ
นอนไม่พอ ต้องแหกตาตื่นแต่เช้าไปเรียน ไปทำกิจกรรม
อยากกลับไปอยู่ ม.6 จังเลย
ทำไมบางคนถึงได้เลวแบบนี้... 4月24日 เรียนมาเพื่อทราบ::: โทรศัพท์ไม่ได้อยู่กับกูตลอดเวลา กูวางไว้ทั่วบ้าน ไม่ได้ตั้งเสียงเรียกเข้า เพราะกูไม่ชอบ เลยตั้งเป็นระบบสั่น ดังนั้นกูจะไม่ได้ยินเสียงหากมีคนโทรมา หรือแม้แต่กระทั้งข้อความ ถ้ากูโทรกลับช้าหรือตอบข้อความช้า มันไม่ได้หมายถึงกูทอดทิ้งพวกมึง กูจะติดต่อกลับภายใน 24ชั่วโมง ถ้าห่างหายการติดต่อเป็นระยะเวลาหลายวัน ส่งเมลล์มา เพราะกูเช็คเมลล์บ่อยกว่านั่งมองโทรศัพท์ :::
กูคิดถึงพวกมึงทุกคน :::::::::::::::::::::::::::::::: ชื่อพวกมึงอ่ะ อยากจะพิมพ์เปนคนๆ ไป แต่แมร่งเยอะฉิบหาย อีกอย่าง ไม่รู้จะเอาใครขึ้นก่อน เพราะสำคัญเท่ากัน กูไม่สามารถเอาชื่อพวกมึงมารวมกันเปนพยางค์เดียวได้ ::
กูรักพวกมึง
:: Jay :: 4月11日 : why :เพิ่งรู้ตัวว่า 9เดือนที่ผ่านมา
งี่เง่ามาก
กับประโยคนี้
i'd do anything for......
กูควรจะทำเพื่อครอบครัวกู ตัวกู แต่นี้กูทำเพื่อ......
นิสัยก็เหี้ย
ชอบทำประชดตัวเอง เพื่อความสะใจของตัวเอง
คะแนนก็อุบาศว์
ไม่ใช่ว่ากูเก่งภาษาอังกิด
ก็คะแนนมันว่าอย่างงั้นหนิ
แต่กูคงต้องยอมรับมัน อนาคตกูอาจจะต้องใช้มัน
กูอยากจะอ้วก เวลาเครียดแล้วอยากจะอ้วกทุกที
กูไม่ได้ท้องนะเว้ย
ทุกอย่างที่กูทำไป ใครรับผิดชอบ
กูนี่แหละ คนที่ต้องมารับผิดชอบทุกอย่าง
ความซวย ของตัวเอง
กูอยากรู้ความต้องการของตัวเอง
กูไม่เคยรู้เลยว่ากูต้องการอะไรบ้าง กูไม่สามารถบอกตัวเองได้
: คริสโตเฟอร์ เวลาที่กูต้องการมึงอ่ะ หายกบาลไปไหนมิทราบยะ :
กูคงจะเรียน มฟล. แต่ไม่รู้ว่าจะเข้าได้ป่าว
รักพวกมึงทุกคน 4月1日 ส้นตีน
ทุกวันนี้กูทำเพื่อใคร
ตัวกูเอง (หรอ)
กูไม่รู้
ตอนนี้กูได้แต่
•·.·´¯`·.·• รอ •·.·´¯`·.·•
คำตอบนั้นอยู่
กูเบื่อ
กูเหนื่อย
.
.
.
.
.
แต่
กูยังรักพวกมึง
...........
กูอยากเล่นกับพวกมึงจัง
ถึงแม้ว่า
.
..
...
.....
กำลังรอคะแนน
.....
...
..
.
กำลังจะเข้าเรียนมหาลัย
......................................................................
2月18日 Everythingวันที่ 16 พฤษภาคม 2543 เป็นวันแรกที่เข้ามาเรียนหนังสือที่โรงเรียนสามัคคีวิทยาคม
วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2549 เป็นวันสุดท้ายที่จะเข้ามาในโรงเรียนแห่งนี้ มาโรงเรียนเพื่อมาสอบปลายภาค แล้วก็จะไม่ได้เข้ามาโรงเรียนแห่งนี้เพื่อที่จะมาเรียนหนังสืออีกต่อไป
การเวลามันทำให้หลายสิ่งหลายอย่างต้องมาพบเจอกันและต้องพลัดพรากจากกัน
การเวลามันทำให้ฉันได้รู้จักกับสิ่งที่มีค่า สิ่งที่มีความสำคัญ ซึ่งสิ่งเหล่านั้นกำลังจะจากฉันไป
กว่าฉันจะเห็นคุณค่าของใครสักคน/ของบางอย่าง คนๆ นั้น/ของชิ้นนั้น มันกำลังจะจากฉันไปแล้ว
เพื่อน...
ฉันไม่รู้หรอกว่าเพื่อนแท้ที่จริงคืออะไร
แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกว่ากาลเวลามันกำลังจะทำให้ฉันและเพื่อนต้องแยกจากกันไป
ไปสู่อนาคตที่ใครๆ วาดไว้สวยหรู แล้วก็ไม่มีใครรู้ว่าจะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่
วันแรกที่มาเรียนกลัวจะไม่มีเพื่อน พอมาตอนนี้กลัวจะไม่ได้เจอเพื่อนดีๆ แบบนี้อีก
มิตรภาพ มันต้องใช้ความผูกพันธ์ มันต้องใช้เวลาในการทำความรู้จัก
แล้วฉันต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนที่จะได้เจอเพื่อนนิสัยแบบนี้ เพื่อนที่ฉันไว้ใจได้ เพื่อนที่คอยฟังเวลาที่ฉันอยากจะบ่น เพื่อนที่คอยให้คำปรึกษา น่าจะมีเวลาอยู่ด้วยกัน เล่นด้วยกันให้นานกว่านี้
ครู...
ตั้งแต่มาเรียนที่นี่ไม่เคยคิดจะชอบครูคนไหนเป็นพิเศษ เพราะหลายสาเหตุที่ทำให้ฉันไม่ชอบครู สั่งงานมาก สอนไม่รู้เรื่อง ไม่ตั้งใจสอน ไม่สนใจนักเรียน นักเรียนต้องเคารพครูเสมอ ห้ามเสนอความคิดแบบแปลกใหม่ ห้ามเถียงครู ห้ามฉลาดไปกว่าครู ห้ามทำตัวสนิทสนมกับครู ห้าม ห้าม ห้าม เรื่องทรงผมก็เหมือนกัน ปัญหามากเหลือเกิน เครื่องประดับอีก ฉันไม่ได้ไปขอยืมเครื่องประดับของครูมา ทำไมต้องเดือดร้อนด้วย แต่วันนี้เกือบจะเสียน้ำตาก็เพราะคำพูดของครู ได้ยินแล้วซึ้ง ขอให้โชคดีนะ ตั้งใจเรียน อย่าขี้เกียจ ประสบความสำเร็จในชีวิต ทั้งหน้าที่การงานและครอบครัว กูไม่อยากจะเชื่อตัวกูเลยว่ากูก้มหัวแล้วก็ไหว้ลงบนตักของครู ครูก็เอามือมาลูบหัวกู กูอยากจะร้องไห้หว่ะสาด
แมทธิว...
พอมา ม.6 มีคนๆ นึงทำให้ฉันได้รู้ว่าอาชีพครู ไม่ได้โหดร้าย น่ากลัว น่าขยะแขยง และเป็นที่น่ารังเกียจเลยแม้แต่น้อยนิด เวลาที่ฉันได้อยู่ใกล้ๆ เค้า ฉันรู้สึกว่ามีความสุขมาก เป็นคนที่ฉันสามารถพูดคุยได้ เถียงได้ เสนอความคิดเห็นได้ ทำตัวตามสบาย ไม่ถือตัว ทำให้ฉันสบายใจ แต่บางครั้ง ความรู้สึกนั้นมันไม่เหมือนความรู้สึกที่นักเรียนควรจะมีต่อครู มันกลับกลายเป็นความรู้สึกอย่างอื่น ถ้าฉันมีครูในดวงใจ ครูคนนี้ติดอันดับ 1ใน 3 ถึงแม้ว่าครูคนนี้จะไม่ได้สอนห้อง 6.4
ตอนนี้แมทธิวคงจะมีความสุขมากที่จะไม่ได้เจอหน้ากูอีก อีเด็กเปรตฮักเมากู ถ้ามีโอกาสจะมาเยี่ยมหาแมทธิว ถึงแม้ว่ากูจะมีแฟนแล้วก็ตาม น้องเจจะตามไปหลอกหลอน
แมทธิวคือคนที่ทำให้กูรู้สึกว่าครูก็คือคน คนธรรมดา ครูไม่ใช่มนุษย์ประหลาด
โรงเรียน...
ไม่มีคำไหนจะบรรยายได้ นอกจาก กูรักโรงเรียน กูเพิ่งจะรู้ว่ากูหลงรักโรงเรียนมากขนาดนี้
กูรักพวกมึงทุกคน
กูกลัวจะไม่ได้เจอพวกมึงอีก
กูกลัวจะไม่ได้เจอเพื่อนดีๆ แบบพวกมึง
สำหรับอเล็กซ์นะ
เราอยากจะขอบคุณเธอ แต่เราก็ไม่มีโอกาสได้พูด ตอนที่เธอมาโรงเรียนเรา เธอก็ไม่เจอเรา เราเคยเจอเธอที่บิ๊กซีอ่ะ แต่ก็แค่เดินสวนทางกัน ตอนที่เธออยู่เชียงรายเราก็ไม่มีโอกาสได้เจอกัน พอเธอไปอเมกาโอกาสที่จะเจอไม่มีเลย
เราจะคิดอเล็กซ์นะ เรารักอเล็กซ์เหมือนเพื่อนของเราคนนึง ตอนวันที่เธอบอกว่าจะไปอเมกา น้ำตาเราจะไหล แต่ก็ไหลไปแล้วด้วย เหมือนบางอย่างมันขาดหายไป เราจะขอรูปเธอไว้ เราก็ลืม
เรารักเธอนะ จริงๆ
1月11日 Try to...ชีวิตที่สุดแสนจะห่วยแตก
พยายาม
ต้องการ 6. เมื่อไหร่จะเลิกกลัวคนที่จริงจัง
ต้องการมากกว่า 5. อิสระ
ไม่ต้องการ
กูเพิ่งรู้ กูรักเพื่อนกูมากกว่าเมื่อก่อนมาก มากๆ คิดถึงพวกมึงนะ ถึงแม้จะเจอกันที่โรงเรียน 11月21日 อ่านเองกูก๊อปปี้มา..... Two bored and lonely twenty-somethings lead strangely synchronized lives. After they individually start vandalizing a dopey subway advertisement with comical drawings, they realize that there just might be someone out there who can make them happy. Then, just as foreshadowed in their drawings, they meet and instantly fall in love while waiting for a taxi on a rainy night. 11月2日 "+"ThankS"+"วันที่ 2ของการไปโรงเรียน ก็สนุกดี
แมทธิว ขอบคุณนะ ที่ทำให้เราอยากมีวันพรุ่งนี้ พูดไปยังกะมันจะรู้เรื่อง แค่ไปโรงเรียนก็ยังไม่เจอเลย
อยู่ใกล้กันก็จริง แต่ทำไมรู้สึกเหมือนเราอยู่ไกลกันมาก ไกลกันมากจนไม่สามารถจะเอื้อมถึง เอื้อมเอามาเป็นของเรา
มันทรมานมากมาย
ข้อความน้อยๆ ถึง คริส
-กูรู้ว่ามึงคิดถึงกู กูก็คิดถึงมึงเหมือนกัน
-ขอโทษนะ ที่ไม่มีเวลามาคุยด้วย
-ดูแลตัวเองด้วยนะอย่าลืม ห่มผ้าด้วยกูรู้ว่าที่อังกิดมันหนาวแล้ว
-เมื่อไหร่มึงจะอ่านภาษาไทยออกวะ กูจะได้ไม่ต้องแปล
พอแล้ว xxx 10月29日 +~I~+วันพักผ่อนของกู
16 ตุลา เดินทางไป ตจว.
17 ตุลา กูอยู่ไหนเนี่ย
18 ตุลา อยู่ที่ชลบุรี
19 ตุลา ยังคงอยู่ที่ชลบุรีอย่างเช่นเคย
20 ตุลา ไปกรุงเทพ
21 ตุลา ไข้ ไปหาหมอ(เวร) หมดเงิน 780บาท ไม่หาย เสียงกู โอ้วโน้วแหบแห้ง
22 ตุลา วันเกิดกูดีแท้ ไข้แดกซะงั้น-->>ฉีดยา หมดเงิน 220บาท อาการดีขึ้น
23 ตุลา ก้นระบม ตรงที่โดนฉีดยา ขี้มูกไหล ไอ ไอ แล้วก็ไอ เสียงแมนสุดฤทธิ์
24 ตุลา ก้นระบม ตรงที่โดนฉีดยา ขี้มูกไหล ไอหนักยิ่งกว่าเดิม เริ่มขี้เกียจกินยา
25 ตุลา ก้นสบายดี ขี้มูกนิดนึง เลิกกินยา
26 ตุลา ขี้มูกนิดนึง ไอฉิบหาย เลิกกินยา
27 ตุลา ขี้มูกมากมาย ไอบรรลัย เพราะกูแดกขนมหวาน
28 ตุลา ขี้มูกพอประมาณ ไอสุดยอด
29 ตุลา แม่เจอถุงยา โดนด่ากระจาย มัยมึงไม่แดกยา แต่กูก็ยังคงไออยู่เช่นเคย
30 ตุลา รอ
31 ตุลา รอคอย วันเปิดเรียน
~กู~
-กูไม่ชอบแดกยา เพราะ
--มันเหม็น
--มันขม
--ทรมานมากเวลาที่มันอยู่ในปากกู
--กูมียาทั้งหมด 4อย่างที่ต้องแดก แต่ละเม็ดเล็กๆ กันทั้งนั้น
--กูมียาพ่น ลำบากเวลาที่กูต้องง้างปาก พ่นยา
--กูแดกยาแก้คออักแสบไม่ต่อเนื่องกัน
--แต่กูก็อยากให้หาย
---------ไอ-------- 10月16日 On HoLiDaYsกูเข้าเอ็มตอนตี่4 ไม่เห็นหัวพวกมึงกันเลยอ่ะ หายไปไหนกานนน
กูไปพักผ่อนกับครอบครัวตั้งแต่ 16-23 ตุลา
เปิดเทอมเหอะ อยากไปโรงเรียน
คิดถึงพวกมึงทุกๆคน เลย
เวอร์ชั่นแปลสุ่ม
where have you been guys????
i'm on holidays 16-23 oct.
i cant wait to see you guys, i wanna go to school
miss you all
10月11日 H~a~p~p~yวันนี้เกรดออกดีใจจัง รอมานานแสนนาน เฮ้อแต่มันก็ไม่ตื่นเต้นอะไรเลยอ่ะ รู้สึกเฉยๆซะด้วยซ้ำ มันตื่นเต้นตั้งแต่3 วันแรกหลังจากปิดเทอม
รู้เกรดกันซะที ออกมาก็ดีกว่าเดิม แต่ทำไงได้ อยากได้มากกว่านี้
เบื่อตัวเองจังเลย ยิ่งมารู้ว่านังนั่นได้เยอะกว่าชั้นอีก เบื่อกำลังแสน แต่เอาเหอะไม่ได้มีเราคนเดียวที่ไม่ชอบมัน
ไม่รู้ชะตากรรมของเฮียวิลลี่ไปถึงไหนแล้วเรื่องตามหาเนื้อคู่ เรื่องเกรดด้วย
ออนเอ็ม เพื่อที่จะเข้ามาหาพวกมึง แต่ก็ไม่เจอใคร เจอแต่คริส เป็นไงเป็นกัน เมื่อวานงอนมัน กูอยากรู้ว่ารู้จักกันนานเท่าไหร่แล้ว ผิดหรอที่ถามอ่ะ วันนี้บ่นสุดฤทธิ์ เจอกูปากมากใส่ กูก็แค่พูดๆๆๆๆๆ อารมณ์ไม่ดีแล้วอ่ะ เรื่องเกรด เรื่องนังนั่น แต่มันก็ดีนะ ไม่เถียง ไม่ขัดใจกู ช่างประเสริฐดีแท้ ส่วนมากผู้ชายไม่ชอบผู้หญิงพูดมาก แต่มันบอกว่ามันเป็นคนส่วนน้อย เวรละมั้ยล่ะ กูยิ่งพูดไม่หยุด ถ้าได้ด่าใคร มันบอกอีกว่าถึงกูจะพูดมาก มันก็ไม่สามารถจะมาเปลี่ยนความรู้สึกของมันที่มีให้กูได้ อ่านแล้วซึ้งจริงๆ
โอ๊ะโอ๋หันมาชอบคนใส่แว่นซะเถอะ ท่องไว้กู
เรื่องสีผมอีก อยากได้เป็นสีน้ำตาลเข้มๆ อ่ะ
แล้วก็วันนี้ มึงโกนหนวดภาษาอะไรของมึงฮะ ให้เลือดมันออกเนี่ยยย กูละเสียวแทนมึง ทำอะไรไม่รู้จักระมัดระวัง
คิดถึงเพื่อนๆมากมาย
คิดถึงผู้ชายใส่ขากระดิ่ง
รอวันเปิดเทอม จะได้เจอหน้ากัน 10月6日 มะมีไรมากวันนี้เซ็งนิดนึงอ่ะ มะมีไรจาทำ
ไปบ้านพี่ป๊อบมา ก็หนุกดี นัดเค้าไว้ 7โมงเช้า แต่กูล่อซะ 11โมง โอ้ ตรงต่อเวลา
กูนะไม่รู้จะทำไงแล้ว เดินเตะขาโต๊ะกับข้าว แมร่งเตะทุกวัน วันนี้แรงหน่อย เตะเข้าอย่างจัง เลือดไหลเลยยยยย
ไปบ้านพี่ป๊อบ ว่าจะไปนั่งเมาท์ซะหน่อย พอกูไป ก็ไม่ได้ทำไร พี่กูติดนวนิยาย กูก็หลับซะงั้น
ตอนออกไปซื้อไอติม สาดฝรั่งหันมายิ้มให้กู กูก็ไม่ได้ยิ้มไรให้หรอก ตะลึงในความหล่อแต่ก็ไม่ได้สนใจ
มองหน้ากูยังกะจะเอากูไปอึ๊บส์ คนที่จะทำก็น่าจะเป็นกูมากกว่า ไม่น่าจะเป็นเค้า กร๊ากกกก
กูไปเช่าหนังมาที่ซึเทย่า กะว่าจะไปเจอแมทธิว แต่ก็ไม่ได้เจอหรอก
เดี๋ยวก็ได้เจอกันอีกหวังว่าอย่างงั้นนะ
คิดถึงจริงๆ เลย ผู้ชายคนนี้แหวะ
เมื่อไหร่จะเปิดเทอมวะเนี่ย คิดถึงเพื่อนจะแย่
ปิดเทอมนี้กูมีลุ้น ได้ไปดูปลาโลมา ปลาที่กูใฝ่ฝันจะได้สัมผัส
เลิฟยูมากมายกายกอง 9月24日 for youI touch the screen of my computer And wonder how I lost my heart so easily To a lover I've never met But love more than I've ever dreamed possible. He came to me one night that changed my life Holding the key to my heart and soul That I never thought to see this lifetime. He seduced my mind, my heart, my spirit, my soul With words that came from his inner universe A universe that calls to me to travel and explore. I haven't heard his voice in my ear, I haven't felt his touch on my skin, I haven't seen him in person with my eyes... And yet I swear I could hear his voice, Feel his touch softly along my skin, See him so clearly in my mind's eye and dreams. His soul calls to mine and I cannot resist The pleasure, the security, the feeling of home He has opened the door and I welcome him inside Where two pieces are now One again for eternity. He is my soulmate, soul-friend, soul-lover soul-healer As I am his soulmate, friend, lover and healer. We complete each other. 9月23日 แมทธิวที่รักว่าจะไม่เห็นหน้าแมทธิวอีกต่อไปตั้งแต่ปิดเทอม แต่มัยโผล่หน้าอันหล่อโครตมาให้ช้านนนเห็นอีก เห็นแล้วแถบสลบ ความหล่อของเธอนั้นช่างหาอะไรมาเปรียบมิได้ น่ารักจริงเชียว ช่วงนี้ก็ฝันเห็นบ่อยเอามากๆ รึว่าเราคิดถึงเค้าแล้วเค้าก็คิดถึงเราวะ ถึงได้ไปเจอกันในฝัน ฉันชอบเธอมากๆ (ใคร) สักววันหนึ่งฉันจะพิสูจน์ให้คุณได้รู้ว่า ฉันชอบคุณมากแค่ไหน
สิ่งเดียวที่ทำได้ก็คือ มองหน้า(จ้องเลยกู) แล้วยิ้มให้ แค่นี้ก็หัวใจเต้นรัว เป็นกลองยามาฮ่าแล้ว
...จุ๊บ จุ๊บ....
Do you really love me? Do you care if i hurt? If i'm sad? Am i making this up? Is it all a lie? 9月21日 ช่วงชีวิตที่แสนเศร้าไม่มีใครรับรู้ถึงความเฮงซวยที่กูมี ถึงแม้มันใกล้จะปิดเทอมแล้วก็ตาม ชีวิตทั้งชีวิตเหมือนมีคนคอยมาบงการให้ทำตามที่คนอื่นเค้าต้องการ ไม่เคยเข้าใจถึงความต้องการที่กูอยากให้เป็น กูรู้ว่าเป็นห่วง เพราะกูจะต้องเรียนต่อมหาลัย พี่กูสอบติดแล้วกูล่ะ กดดันเต็มๆ เกิดการเปรียบเทียบ ยิ่งกูเล่นเอ็มซะถี่ขนาดนี้ เกรดตกมากูก็ต้องโดนด่าแบบเต็มๆ เต็มสูบเลยล่ะงานนี้ เตรียมหูไว้แล้ว แต่ด้านจิตใจไม่เคยพร้อมสำหรับคำด่า เรื่องเรียนพิเศษเหมือนกันอยากให้เรียนหน้าว่ามากูไม่เคยบ่ายเบี่ยง เพียงแค่ไม่อยากเรียน แต่ก็ก็ต้องเรียน เพราะกูโดนบังคับมาตั้งแต่เด็กๆแล้วนิ ชินไปแล้ว แล้วยิ่งมีเรื่องความรักซังกะบ๊วยอีก วุ้ยๆทำไรเคยได้ดั่งใจมั้ยเนี่ยชีวิตนี้ ส่งข้อความให้อเล็กซ์ประมาณว่ากูรักมึง กูชอบมึง แต่อยากจะบอกกูส่งไปงั้นแหละ ไม่ได้หวังให้มึงรักกู เพราะคนอย่างมึงมันคนละขั้วกับกู กูแกล้งเล่นเฉยๆ กลับมาเรื่องเรียนต่อ ปิดเทอมนี้ถ้าจะไม่ได้ว่างเว้นเลย คงจะหาที่เรียนตามที่พ่อประสงค์ อยากให้เรียนใช่มั้ย ได้กูจัดให้ เรียน1เดือน แล้วกูจะต้องขาดเรียนอีกกี่วัน เป็นอาทิตย์ไหนจะไปเที่ยวกับครอบครัว ไปสอบอีก อยากให้วันนึงมีซัก48ชั่วโมง สาดดดด ถ้ากูสอบเข้ามหาลัยไม่ได้ล่ะ กูโดนด่าแน่ๆ ตั้งแต่ลุง แหมๆๆๆๆ ลูกมึงประเสริฐนิ ไม่เหมือนกูเกิดมาโง่ ไม่รักเรียน กูว่านะถ้ามันจะมาด่ากูจริง กูคงจะด่าคืน กูไม่ยึดติดกะชื่อมหาลัย ขอให้กูมีที่เรียน แล้วที่เรียนนั้นทำให้กูฉลาดขึ้น มีความรับผิดชอบกับตัวเองให้มากกว่าที่เป็นอยู่ จบมาแล้วมีคุณภาพ แค่นี้กูก็พอใจแล้ว ที่สำคัญจบมาแล้วมีงานทำ เลี้ยงพ่อแม่ น้อง ได้ก็โอเคแล้วชีวิตกูไม่ได้ขออะไรมากมายนิ ช่วงนี้ยั้งๆไว้ก่อนเรื่องอีคริส ข้อความที่มันส่งมาให้ตอนตี5 น่ารักดี เฉพาะข้อความหน้าตามึงนี่ไว้ก่อน
อยากมีช่วงชีวิตที่มีความสุข เต็มไปด้วยความสนุกสนาน จะมีกะเค้ามั้ยเนี่ยเรา |
|
||||||||
|
|
%c2%a4%c2%b7%c2%b7+%e2%80%94+Windows+Live&referrer=){kind=small}
